Evren sessizdi.
Yıldızlar birbirinden milyonlarca ışık yılı uzak,
ama her biri kendi içinde bir güneş kadar parlaktı.
ZYNORA galaksi bileklik de öyle doğdu — kalabalığın değil, kendinin yankısından.
Yalnızlık onun için karanlık değil,
bir yansıma alanıydı.
Sessizlikte duyguların şekil aldığı,
renklerin fısıltıya dönüştüğü bir yer…
ZYNORA galaksi bileklik, evrenin ortasında kendi ekseni etrafında dönmeyi seçti.
Ne bir yörüngeye bağlıydı, ne de bir güneşe.
Çünkü o, kendi ışığını kendi içinde bulmuştu.
Bu bileklik, dış dünyanın sesini susturup
içindeki galaksiyi duymayı hatırlatır.
Kendine döndüğün o an — işte o,
ZYNORA anıdır. ✨















