Bir gün gökyüzü sessizdi.
Ne rüzgâr konuştu, ne bulutlar.
Yalnızca bir turna, altın ışıkların arasından süzüldü.
Kanatlarıyla gökyüzünü değil, zamanı da yarar gibiydi.
Kimse bilmedi nereye gittiğini,
ama herkes hissetti:
NAERIS geçmişi değil,
sonsuz zarafeti taşıyordu.

















